

Acne vulgaris, kortweg acne genoemd, is de medische term voor jeugdpuistjes.
Vrijwel iedereen krijgt in de puberteit acne. Bij de één zijn het enkele
puistjes, bij de ander is het een uitgebreide huidaandoening die veel psychische
problemen kan geven en het plezier in het dagelijkse leven kan verminderen.

Acne berust op een ontsteking van dat deel van de huid waarin zich de
talgklier bevindt. Bij het ontstaan van acne spelen verschillende factoren een
rol. In de meeste gevallen begint acne in de puberteit, wanneer de huid onder
invloed van hormonen allerlei veranderingen ondergaat. De talgklieren in het
gezicht, op de rug en de borst worden groter en produceren meer talg, die
bovendien dikker is van samenstelling. Indien er te veel talg wordt
afgescheiden, kan de talg zich ophopen en de uitvoergang van de talgklier
verstopt raken. Deze talgophopingen worden mee-eters of comedonen genoemd. Er
zijn oppervlakkige mee-eters (zwarte comedonen) en meer onderhuids gelegen
mee-eters (witte comedonen). De talgophoping wordt nog versterkt door toegenomen
verhoorning van de uitvoergang van de talgklier, waardoor deze extra nauw wordt.
Daarnaast bevinden zich in de talgklieren tal van bacteriën, die zich snel
kunnen vermenigvuldigen en de talg omzetten in vetzuren. Door het opgehoopte
talg en de irriterende vrije vetzuren zet de verstopte talgklierfollikel steeds
verder uit en scheurt uiteindelijk open. De irriterende stoffen komen in de
aangrenzende huid terecht en veroorzaken een ontsteking. Hierdoor ontstaan
pukkels en puistjes (pustels).

Hoewel de behandelingsmogelijkheden voor acne de laatste jaren enorm zijn
toegenomen, blijft acne een aandoening met een chronisch karakter. Acne is niet
van de ene dag op de andere verdwenen. Zelfs de lichtere vormen van acne
vereisen vaak langdurige aandacht. Acne kan niet snel worden genezen. Wel lukt
het meestal ervoor te zorgen dat de acne "rustig" wordt en rustig blijft totdat
er uiteindelijk genezing optreedt. Een standaardbehandeling voor acne bestaat
niet. Wanneer de ontstekingsverschijnselen op de voorgrond staan is de
behandeling anders dan wanneer het vooral om mee-eters gaat. De ernst van de
aandoening, de klachten, maar ook leeftijd en geslacht, bepalen met welke
behandeling zal worden gestart. Aangezien ook niet vaststaat hoe men zal
reageren op de behandeling en het enige tijd kan duren voordat een behandeling
"aanslaat", is acne een aandoening die maatwerk vereist.

De meeste patiënten worden doorverwezen door de
dermatoloog of huisarts en worden in eerste instantie met medicatie behandeld.
De behandeling van de huidtherapeut is dan met name gericht op het ‘schoon
maken’ van de huid, d.w.z. het verwijderen van comedonen en pustels. Verder
geeft de huidtherapeut adviezen over de dagelijkse verzorging van de huid,
hygiëne en er worden tips gegeven die zullen bijdragen aan het
verbeteringsproces van de acne. De behandelingen zullen in het begin kort op
elkaar volgen, om zo een sneller resultaat te boeken. In de praktijk zijn ook
producten verkrijgbaar die voor de dagelijkse verzorging gebruikt kunnen
worden.